All
Civic space & Gentrification
Nationalism & Revisionism

Romá 1

Civic space & Gentrification

Τα στερεότυπα των ανθρώπων είναι πολύ στενά. Δε βλέπουν εμένα, βλέπουν τον Τσιγγάνο. Είμαι και Ολυμπιακός, μου αρέσει το ποδόσφαιρο, μου αρέσει η φωτογραφία. Παίζω Left to Survive. Δεν το βλέπουν οι Μπαλαμέ. Όταν με βλέπουν εμένα, βλέπουν μόνο τον Τσιγγάνο.

Romá 4

Civic space & Gentrification

From a young age, I enjoyed expressing myself through fiction. I loved the freedom that came with the wide, expansive worlds, and often played video games where the main character was a cool hero with special powers and many friends, because that was who I aspired to be as a kid. You could also choose your gender – and despite being assigned female at birth, I would almost always choose to be a boy. I didn’t think about gender much at the time, but there was a level of discomfort at being seen as a girl – presenting itself in rejection of stereotypically feminine things like dolls and makeup – and a feeling of euphoria that emerged whenever I could represent myself in a game as a boy or, rarely, genderless. It took me until my late teens to learn the terms “transgender” and “non-binary”, and to realize that these terms applied to me. Had I known it was possible, I would have placed myself outside the binary long ago.

Expatriates 1

Nationalism & Revisionism

Η Κρήτη μού θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια: ο ίδιος καφές, τα ίδια φαγητά, οι ίδιες γεύσεις, οι ίδιες μυρωδιές, τα ίδια ακούσματα, τα ίδια χρώματα, η ίδια τρέλα. Οι γονείς μου ήταν Γάλλοι πρόσφυγες από την Αλεξάνδρεια. Στη Γαλλία όμως, όπου είχαν φτάσε το ’56 έμειναν ξένοι, ξένος ήμουνα κι εγώ. Μεγάλωσα μέσα στην μνήμη του ανατολικού παρελθόντος της οικογένειάς μου, στην ανάμνηση της χαμένης πατρίδας μιας οικογένειας που τελικά ποτέ δεν έφτασε στη γαλλική κοινωνία. Μεγάλωσα με τον ίδιο καφέ, με τις ίδιες γεύσεις, με τις ίδιες μυρωδιές που έχουμε εδώ στην Κρήτη, και κρατάω μέχρι σήμερα το μπρίκι της μάνας μου.

View More